توضیح تصویر

تصویر مربوط به خورشید است زیرا گاز هلیوم نام خود را از "helios"، کلمه یونانی خورشید گرفته شده است. هلیم سال‌ها قبل از یافتن روی زمین توسط خطوط طیفی آن در خورشید شناسایی شد.

ظاهر

گازی بی رنگ و بی بو که کاملاً غیر فعال است.

استفاده می کند

هلیم به عنوان یک محیط خنک کننده برای برخورد دهنده بزرگ هادرون (LHC) و آهنرباهای ابررسانا در اسکنرهای MRI و طیف سنج های NMR استفاده می شود. همچنین برای خنک نگه داشتن ابزارهای ماهواره ای استفاده می شود و برای خنک کردن اکسیژن مایع و هیدروژن که انرژی وسایل نقلیه فضایی آپولو را تامین می کرد استفاده می شد.

به دلیل چگالی کم، هلیوم اغلب برای پر کردن بالن های تزئینی، بادکنک های هواشناسی و کشتی های هوایی استفاده می شود. زمانی از هیدروژن برای پرکردن بالن استفاده می شد اما واکنش خطرناکی دارد.

از آنجا که هلیوم بسیار غیر واکنشی است، برای ایجاد یک فضای محافظ بی اثر برای ساخت فیبر نوری و نیمه هادی ها و برای جوشکاری قوس الکتریکی استفاده می شود. هلیوم همچنین برای تشخیص نشتی مانند سیستم های تهویه مطبوع خودرو استفاده می شود و به دلیل انتشار سریع از آن برای باد کردن کیسه هوا پس از ضربه استفاده می شود.

مخلوطی از 80 درصد هلیوم و 20 درصد اکسیژن به عنوان یک جو مصنوعی برای غواصان در اعماق دریا و دیگرانی که در شرایط تحت فشار کار می کنند استفاده می شود.

لیزرهای گاز هلیوم-نئون برای اسکن بارکدها در صندوق های سوپرمارکت استفاده می شود. یکی از کاربردهای جدید هلیوم، میکروسکوپ هلیوم یونی است که وضوح تصویر بهتری نسبت به میکروسکوپ الکترونی روبشی ارائه می دهد.

نقش بیولوژیکی

هلیوم هیچ نقش بیولوژیکی شناخته شده ای ندارد. غیر سمی است.

فراوانی طبیعی

پس از هیدروژن، هلیم دومین عنصر فراوان در جهان است. در همه ستارگان وجود دارد. از فروپاشی ذرات آلفا عناصر رادیواکتیو در زمین تشکیل شده و هنوز هم هست. مقداری از هلیوم تشکیل شده به اتمسفر می گریزد که حاوی حدود 5 قسمت در میلیون حجمی است. این یک تعادل پویا است، با هلیوم کم چگالی که به طور مداوم به فضای بیرونی می گریزد.

استخراج هلیوم از هوا غیر اقتصادی است. منبع اصلی گاز طبیعی است که می تواند تا 7 درصد هلیوم داشته باشد.